Bijna drie!

Gepubliceerd op 29 september 2019 om 19:56

Af en toe schrijf ik een brief aan Yinthe. Ik mail ze naar het e-mailadres dat ik voor haar aanmaakte. Als ze groot genoeg is krijgt ze de inloggegevens en kan ze haar jeugd teruglezen. Dit is brief nummer 15. En voor deze keer deel ik hem ook online. 

Je bent bijna drie. DRIE! Ik blijf het bizar vinden hoe de tijd vliegt. Drie jaar geleden ging ik met zwangerschapsverlof. Tien dagen later was je geboren. Een klein minimeisje, dat het precies een maand voor de uitgerekende datum tijd vond om deze wereld te betreden. Voor we goed en wel konden beseffen dat je er echt nu aan kwam was je er al. Een pittige dame, en dat blijkt nog steeds.

Een vrolijk, aanwezig meisje. Als je ergens eenmaal gesetteld bent mag iedereen dat weten. Je zingt, springt, danst, maar lawaai, trekt gekke bekken. Gek op aandacht. Aandacht die je straks moet delen. Want een grote meid ben je al, en over een paar maanden ben je ook nog grote zus. Je loopt zelf met een knuffel onder je trui, je aait over mijn buik en je bent vol overtuigd dat je een zusje krijgt. Dat weten we volgende week... We zijn benieuwd of je gelijk hebt.

Sinds deze week pronkt er op je neus een klein brilletje. Wat heb je mij positief verrast. Zo stellig als je was dat je deze bril niet mooi vond, je zet hem 's morgens braaf op. En je lijkt nog wijzer dan je al was. Een kleine praatjesmaker ben je. Vanaf het moment dat je wakker wordt sta je 'aan' en je gaat pas weer uit als je in bed ligt. "Als zij geen adhd heeft..." grappen we weleens. Je verzint hele verhalen en praat en zingt de hele dag. Het enige moment dat je stil bent is als er iets te eten in je mond zit.

Eten doe je gelukkig nog steeds graag. Natuurlijk heb je voorkeuren, en sommige dingen weiger je echt (zuurkool bijvoorbeeld). Je bent gek op fruit, spaghetti, tomatensoep met balletjes en wortels. Die laatste noem je tegenwoordig 'carrots'. Engelse woorden zijn populair, in bad was je je shoulders, knees, ears & feet. Op de fiets wijs je naar de horses, dogs, sheep en cows. Bizar hoeveel je nu al weet. Het is maar goed dat je over een jaar naar school mag.

Voor nu mag je nog lekker even thuisblijven. Kun je al je boevenstreken nog even uithalen. Zoals met mijn make-up jezelf (en de kast) onderkladderen, stoepkrijten op de ramen, al het toiletpapier van de rol af rollen, alles onder de vette witte crème smeren. Kleine ondeugd. Ik ga je extra platknuffelen, zolang je nog mijn enige kleine grote meisje bent. Nu hoef je mij nog niet te delen, en hoef ik mezelf nog niet te verdelen. Hoe vaak ik je ook achter het behang wil plakken, je verdient wel het mooiste behang. Want de knapste, mooiste en liefste. Dat ben jij.

Kusjes mama.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.