Het duurt te lang

Gepubliceerd op 5 mei 2021 om 11:17

Zondagavond, ik schenk een drankje in en plof op de bank. Het weekend is alweer bijna voorbij. Weer een nieuwe week staat voor de deur. Een week die voor mij altijd begint met een vrije dag. Dus ik mag niet klagen.

Een week die weer om zal vliegen. Voor ik het weet zal het weer vrijdagmiddag zijn. Zitten we in de kantine met wat collega's en zeggen we "sjonge, alweer een week voorbij."

Een jaar geleden zat ik met mijn dikke buik te wachten tot Myrah zich zou aandienen. Frank zat (bijna) thuis omdat door Corona de restaurants dicht moesten. Een jaar! Bizar.

Bizar dat Myrah dus al bijna een jaar is (zonder feestje, vrees ik). Bizar dat we een jaar geleden dachten dat het Corona 'gedoe' zo wel over zou zijn. Bizar dat het Corona gedoe inmiddels heel, heel veel gedoe is voor heel, heel veel mensen.

Toch vliegt de tijd. Onverstelbaar dat het 16,5 jaar geleden is dat ik naar Podium ging. Zonder identiteitsbewijs want ik was nog geen 16, op hoop van zegen dat ik binnen kwam. Als dat niet het geval was wisselde ik met iemand van jas, deed mijn haren vast en probeerde het nog eens. Zestien jaar geleden en ik weet het nog als de dag van gisteren (niet altijd meer hoe ik thuis kwam trouwens).

Er gaan dagen voorbij dat ik me geen 32 voel. Dat ik met onze kinderen aan de wandel ben en me er over verbaas dat ìk dit ben. Moeder van twee kinderen, getrouwd, met een koophuis, een baan en een eigen bedrijf. Als ik uit onze (oke, best wel ietwat reusachtige) Volvo stap (spring) heb ik altijd het idee dat iedereen om me heen denkt dat "dat meisje even de auto van papa mee mag."

Maar, hoe voelt het eigenlijk om 32 te zijn? Ik heb geen idee. "Je bent zo oud als je je voelt." Ook dat is lastig. Soms spring ik als een klein kind - met een klein kind, op K3 muziek door de woonkamer. En soms strompel ik moe de trap op. Het is maar net wat voor dag het is.

Moraal van dit verhaal; geen idee. Dat de tijd vliegt en ik sneller ouder word dan ik zou willen. Maar dat ik ook blij ben dat ik 'zo oud' ben, omdat er, helaas ook in onze omgeving, te veel jonge mensen zijn die mijn leeftijd niet eens halen.

Maar, als dit Corona gedoe over is ga ik echt weer eens ouderwets stappen. Zonder te weten hoe ik thuis ben gekomen en met een kater die dan waarschijnlijk een week duurt.Kan Yinthe mooi mee, want die is tegen die tijd vast wel oud genoeg.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.