Geen nieuws

Gepubliceerd op 8 december 2022 om 20:17

Ik kijk dus al een tijdje geen nieuws meer. 'Vroeger' keek ik braaf iedere ochtend het ontbijt nieuws met onze vrolijke Jan de Hoop. We hebben zelfs na een nachtelijke vlucht bij thuiskomst het RTL nieuws gekeken, onder het genot van een biertje (Hertog Jan de Hoop). Maar sinds ik met 2 kinderen een ochtendspits draai heb ik de moed opgegeven. Inmiddels doe ik ook geen moeite meer om als de kinderen in bed liggen het nieuws te kijken.

Mijn vader keek altijd om 20u naar het NOS Journaal. Iedere dag. Als kind wisten wij dat we dan simpelweg onze kop moesten houden. En ik heb ook lang gedacht dat ik op de hoogte moest zijn. Maar ik werd er de laatste tijd niet vrolijker van.

Toen ik Journalistiek studeerde merkte ik al snel dat ik nieuws helemaal niet zo interessant vond. En ook de manier waarop je een nieuwsartikel hoorde te schrijven vond ik maar saai. Het vaste stramien van een goede kop, het 'oprolbaar schrijven' waarin je er dus eigenijk zelf voor zorgt dat je lezer het eind van het bericht niet haalt. Ik was meer van de achtergrondverhalen en de reportages. Geef mij maar een beetje 'dichtelijke vrijheid', naast de hoor en wederhoor uiteraard.

Nieuws schrijven is dus niet mijn ding. Nieuws volgen inmiddels ook niet meer. Je hoeft de tv maar aan te zetten of het is oorlog, verkrachtingen, steekpartijen (tegenwoordig vaker tussen kinderen dan volwassenen), gestoorde wereldleiders, protesten, hooligans of wat voor ellende dan ook. Als je een beetje een bangigge (is dat een woord)? doemdenker bent zijn we binnenkort allemaal dood of onderdrukt. Worden we overgenomen door de asielzoekers, lopen onze dochters over 10 jaar in een boerka of zitten we straks in een 3e wereldoorlog. De koeien en boeren worden met uitsterven bedreigd, de ene helft van de wereld overstroomt en de andere helft fikt af. Als er dan nog mensen zijn die dat overleven moorden ze elkaar wel uit.

Zoiets? En dat is dus de reden dat ik geen nieuws meer volg. Ik ben heel bewust mijn kop in het zand gaan steken. Af en toe open ik even de NOS app en lees ik wat van die gezellige koppen. Soms zie ik een stukje journaal en weet ik meteen weer waarom ik nooit kijk.

Ben ik dan een domme naïeve doos? Misschien. Ik weet hoe kut de wereld is, en dat er allerlei gevaar op de loer ligt. Maar wat kan ik er aan doen? Behalve af en toe stemmen, en dat daar dan niks mee gedaan wordt? Weinig dacht ik zo. En wat heb ik er dan aan om me iedere dag weer boos, verdrietig of onmachtig te voelen over wat er allemaal op onze aardbol speelt?

Als er iets aan de hand is wat ik echt moet weten hoor ik dat heus wel. De radio staat hier ook de hele dag aan, dus ik hoor wel eens wat. Maar me er in verdiepen? Nee. Ik doe er niet meer aan. Ik verdiep me liever in dingen die ik interessant vind. Dingen waar ik wel iets mee kan, of iets aan kan doen.

En hoe mijn dochters er over 50 jaar bij zitten? Dat weet ik niet. Maar dat weet mijn papa die iedere dag het journaal kijkt ook niet. Hier in huis zijn we dus niet stil om 20u. Ja, een keer per jaar. Maar vaker niet.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.